Международный праздник поэзии в Новогрудке

/ 2 октября, 2018

 

Адам Міцкевіч (1798-1855 гг.) З’явіўся на свет на хутары Завоссе, што непадалёк ад горада Навагрудка. Ён быў сынам збяднелага шляхціца, які стаў адвакатам. Пасля смерці бацькі сям’я засталася ў вельмі цяжкім становішчы, паколькі гэтая тэрыторыя Польшчы была пад прыгнётам расійскага ўрада.У 1815 г. Міцкевіч становіцца студэнтам Віленскага універсітэта гісторыка-філалагічнага факультэта. Скончыўшы гэтую ўстанову, Адам працуе настаўнікам у Коўна. Вызваленчыя ідэі ўсё часцей трывожаць розумы моладзі. Вось і Міцкевіч разам з сябрамі засноўвае таемнае «Грамадства філаматаў». Быў арыштаваны.У 1823 годзе яго выслалі з Літвы. Такім чынам, да 1829 года юнак жыў у Расіі. Там ён збліжаецца з дзекабрыстамі К. Рылеевым, А. Бястужавым, а таксама вядомымі пісьменнікамі, якім ужо на той момант была знаёма творчасць Адама.У 1826 годзе ў Расіі выходзіць зборнік санетаў, у якім ёсць цыкл «Крымскія санеты». Паэма «Конрад Валенрод» выйшла з друку ў 1828 годзе. Яна апавядала пра супрацьстаянне літоўцаў агрэсіі тэўтонцаў. У 1829 годзе Міцкевіч адправіўся з Расіі ў Еўропу і наведаў шэраг краін. У 1830 годзе Міцкевічам была зроблена спроба далучыцца да паўстання. Спроба была няўдалай, таму Адам вырашыў застацца жыць эмігрантам у Парыжы. Там ён працягнуў літаратурную і рэвалюцыйную дзейнасць. Адам Міцкевіч на працягу 1832-1834 гадоў піша нацыянальную эпапею «Пан Тадэвуш». Гэтую працу называюць энцыклапедыяй польскага побыту. Адам Міцкевіч памёр у Парыжы. Пазней, у 1890 годзе яго астанкі перапахавалі ў Кракаве.

Падзяліцца спасылкай:

Поделиться этой записью

Оставить комментарий